ต่อเนื่องจากเอนทรี่นี้ เลยลองนึกดูว่าทุกวันต้องเจอเรื่องน่าเบื่ออะไรบ้าง แล้วคิดอย่างไรให้มันน่าเบื่อน้อยลง

เพื่อนร่วมงานนิสัยไม่ดี
–> ไม่เป็นไร จะทำอะไรก็ทำไป อย่าให้กระทบตัวผม กับการดูแลคนไข้ของผมแล้วกัน

คนไข้มากมาย มหาศาล อย่างกับมีงานเทศกาล
–> ดีแล้วที่เค้ามาหาหมอ ไม่ฝืนจนป่วยหนักกว่าเดิม อย่างน้อยพวกเค้าก็ทำให้ผมไม่ตกงาน

ในวันหยุดตอนเที่ยงได้แค่พักกินข้าว (10 – 15 นาที) เพราะเคลียร์คนไข้นอกไม่หมด บวกกับหอผู้ป่วยส่งใบสั่งยาลงมาเบิกยาตอนเที่ยง
–> ถือว่าช่วยให้คนไข้ได้กลับบ้านเร็วขึ้นตั้งเกือบหนึ่งชั่วโมง ดีกว่าปล่อยให้พวกเค้าเคว้งคว้างตอนเที่ยง เดี๋ยวตอนเย็นก็ได้พักอยู่แล้ว (ถ้าอยู่เวรบ่ายต่อต้องเปลี่ยนเป็นเดี๋ยวเที่ยงคืนก็ได้พักแล้ว)

คนไข้อธิบายการใช้ยาเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจ
–> ไม่เป็นไร ท่องคำสอนจากการอบรม ESB ไว้ คนไข้ไม่ได้ฟังไม่รู้เรื่อง เราต่างหากที่พูดไม่รู้เรื่องเอง

คนไข้เล่าประวัติสับสน ยิ่งฟังยิ่งงง
–> ท่องไว้ๆ คนไข้ไม่ได้พูดไม่รู้เรื่อง เราต่างหากที่ฟังแล้วไม่เข้าใจเอง

คนไข้ไม่อ่านป้าย ยื่นใบสั่งยาผิดช่องประจำ
–> ป้ายออกจะเยอะขนาดนั้น เป็นผมมาครั้งแรกก็งงเหมือนกันแหละว่าจะอ่านป้่ายไหนก่อนดี

คนไข้มัวแต่คุยโทรศัพท์ ไม่ได้ยินผมเรียกให้รับยา
–> ก็นั่งรอยามันน่าเบื่อนี่ จะให้คุยกับคนข้างๆ ก็กระไรอยู่ ให้เค้าคุยโทรศัพท์แก้เบื่อซักหน่อย เดี๋ยวเค้าคุยเสร็จ ค่อยเรียกใหม่อีกรอบแล้วกัน (แล้วก็ลืมเรียก แล้วก็โดนคนไข้ต่อว่า ว่าทำไมโดนแซงคิว)

นี่แค่ส่วนหนึ่ง แต่ไม่อยากเขียนมาก เดี๋ยวจะกลายเป็นเขียนบ่นคนไข้ไปซะงั้น โดยรวมแล้วก็ออกแนว positive thinking ซึ่งมันก็ช่วยให้ผมเบื่อน้อยลงได้นะ

Facebook Comments