ถึงแม้จะพยายามรักษาสุขภาพแค่ไหน เราก็ไม่สามารถหนีความเจ็บป่วยได้ และปีนี้ก็ป่วยไปครั้งนึง ถึงแม้จะไม่ต้องนอนโรงพยาบาล แต่ก็ทำเอาจิตตกไปอาทิตย์กว่า ซึ่งสุดท้ายมันก็ผ่านไป ถึงแม้จะบอกตัวเองอย่างนี้ทุกครั้งที่ป่วย ก็ยังไม่วายจิตตกอยู่ร่ำไป แต่ในเรื่องร้ายๆ ก็ยังหาประโยชน์จากมันได้ เพราะผมเชื่อว่าทุกครั้งที่หายจากความเจ็บป่วย ผมจะเก่งและแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เหมือนชาวไซย่าที่ฟื้นจากการบาดเจ็บปางตาย 555 ล้อเล่นนะครับ จริงๆ มันเกิดจากการเจริญมรณานุสติ เนื่องด้วยการจิตตกและคิดมากเสมือนจะตายภายในไม่กี่วัน เลยทำให้เกิดแรงฮึดอยากทำสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จ สิ่งที่ผลัดวันประกันพรุ่งไว้ หรือสิ่งที่ยังไม่ได้ทำแล้วจะเสียใจ ซึ่งจริงๆ ควรจะคิดได้เป็นระยะๆ แต่ด้วยความขี้เกียจ จึงต้องใช้ความเจ็บป่วยมาช่วยกระตุ้น หลังจากบ่นเรื่องป่วยๆ ก็จะเริ่มสรุปเรื่องราวในปีนี้ ซึ่งเป้าหมายเหมือนเดิมคือ ทำให้ทุกปีดีกว่าปีที่ผ่านมา และในปีนี้พบว่า การวิ่งที่ตั้งเป้าให้วิ่งได้เยอะขึ้นและสม่ำเสมอ โดยในปีที่แล้วปีของการกลับมาวิ่งเริ่มต้นด้วยการวิ่งไป 4 มินิมาราธอน พอมาปีนี้เกินความคาดหมายไปเยอะ ได้วิ่งเทรลครั้งแรก ได้วิ่งฮาล์ฟมาราธอนจบทั้งถนนและเทรล ได้ความเร็วของมินิมาราธอนที่ 64 นาทีแล้ว ได้ระยะทางรวมทั้งสิ้น 12 งาน กว่า 150 กิโลเมตร ถ้าวิ่งจากพัทยาก็ไปถึงปากเกร็ดแล้ว ดังนั้นถือว่าดีกว่าปีที่แล้วมาก งานวิชาการ เริ่มต้นปีด้วยการไม่ได้ไปนำเสนอที่งาน HA National Forum ครั้งที่ 17 […]