Month: March 2017

Six years

หกปีชีวิตการทำงานผ่านไปไวมาก อายุก็เข้าหลักที่สามแล้ว พลังชีวิตก็หดหายไปเยอะตามกาลเวลา

ถึงตอนนี้อยากบอกตัวเองเมื่อสามปีก่อนว่าสามปีข้างหน้านายจะต้องกลับมาทำงานหนักอีกรอบนะ แต่เป็นบทบาทใหม่ที่นายคิดไม่ถึงหรอก

ส่วนตัวเองเมื่อสองปีก่อน (1, 2) นายต้องเลือกทางเลือกที่สามแหละนายไม่มีพลังพอไปเลือกทางอื่นหรอก แล้วก็อย่าคิดว่าความสนุกจะอยู๋กับเราไปตลอด มันผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเหมือนความเบื่อแหละ

และคนสุดท้ายคือตัวเองเมื่อปีก่อน นายทำไม่สำเร็จนายไม่ได้เกิดมาเพื่อทำภารกิจนี้ ถึงนายจะพยายามเต็มที่แล้ว แต่นายต้องถอยอยู่ดี

อ้าวลืมตัวเองอีกคนเมื่อตอนสามปีก่อนไป career path นายอาจยังไม่จบ งานที่นายคาดไว้นายได้ทำทั้งสามทางเลือกเลย มันฟังดูเหลือเชื่อใช่มั้ย แต่มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ แต่นายกำลังกลายเป็นคนนิสัยแบบเตียบ่อกี้ คนแบบที่นายเกลียด

กลับมาปัจจุบัน ผมผ่านหลักชีวิตที่ไม่รู้สึกผิดอะไรกับคณะและอาจารย์แล้ว ถ้าจะออกนอกเส้นทาง เพื่อไปยังจุดหมายอื่น แต่การจะออกไปก็ไม่ใช่ง่าย เพราะชีวิตที่ผ่านมามันผูกพันกับคนมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้ผมจะตัดเชือกที่ผูกไว้ตั้งแต่ตอนเรียนจบออกไปได้ แต่กลับมีเชือกเส้นใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกหลายเส้น ดึงผมไม่ให้ออกไปนอกเส้นทางนี้ และเส้นที่สำคัญที่สุดเส้นที่ออกมาจากตัวผมเอง

สามสิบปีที่ผ่านมาสอนให้รู้ว่า

เวลาไม่ใช่ปัจจัยเดียวที่ทำให้ผมโตขึ้น ถ้าผมไม่พยายามเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่ผ่านมาในแต่ละวัน ผมมันก็แค่คนที่นั่งรอตัวเองแก่แล้วก็ตาย

เงินให้ความสุขได้จริงแต่ถึงจุดๆ หนึ่งความสุขมันจะไม่เพิ่มขึ้นตามจำนวนเงินแล้ว และเงินยิ่งมากขึ้นเท่าไหร่มันยิ่งซื้อความสุขได้น้อยลง (ความสุขมันแพงขึ้น)

งานเป็นสิ่งที่ต้องทำไปจนตายเพราะถ้าเจองานที่รักแล้ว การเลิกทำอาจเป็นทุกข์กว่า ดังนั้นความฝันของผมไม่ใช่ รวยแล้วออกเที่ยวไปเรื่อยๆ หรอกครับ (เพราะการเที่ยวไม่ใช่งานที่ผมรัก)

สุดท้ายแล้ว Work Life Balance ก็ยังสำคัญที่สุดถ้าเสียสมดุลไป อาจถูกชีวิตใช้จนไม่ได้กลับมาใช้ชีวิตก็เป็นได้

[simple_series title=”Life log”]

Posted by elixer in cool, 0 comments