5 Stages of Grief (1 Litre of Tears Case: Ep 3 – 4)

ผ่านไปอีก 2 ตอนแล้ว ในที่สุดอายะก็ได้รู้ว่าตัวเองเป็น โรค spinocerebellar ataxia ซึ่งการตอบสนองกลับน้อยกว่าที่คิดไว้มากเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะ บทละครเก็บไว้ให้เสียใจมากๆ ตอนไคลแม็กซ์ก็ได้

ตอนที่ 3 “Why did the illness choose me?” และ ตอนที่ 4 “The Loneliness of Two”

หลังจากอายะรับรู้โรคที่ตัวเองเป็นแล้ว ก็ผ่านขั้นที่ 1 ไปเลย เพราะความสงสัยในอาการของตัวเอง บวกกับข้อมูลที่ค้นได้ และการปิดบังของพ่อแม่ พอได้คำยืนยันจากหมอมิซึโนะจึงเชื่อว่าตนเองเป็นโรคนี้จริง แล้วก็ไปสู่ขั้นที่ 2 กับคำถามนี้

ทำไมโรคนี้ต้องเลือกฉันด้วย

คำถามที่ไม่มีใครตอบได้ แต่พอได้ยินแล้วน้ำตามันก็ไหลออกมา หลังจากนั้นอายะก็ข้ามขั้นที่ 3 ไปสู่ขั้นที่ 4 เศร้าเสียใจแค่ช่วงสั้นๆ เพราะอนาคตข้างหน้ายังต้องเสียใจมากกว่านี้ ตอนนี้จึงยอมรับสภาวะที่ตัวเองเป็น และยอมปฏิบัติตัวตามคำแนะนำของแพทย์ ทำให้จบ 5 Stages of Grief แต่เพียงแค่นี้

ต่อจากนี้ไปจะเป็น TEAR ซึ่งเป็นวิธีการต่อสู้กับการสูญเสีย ซึ่งในทีนี้คือการสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวของอายะ TEAR แยกย่อยออกมาเป็น 4 ขั้นตอนตามนี้

  • T = To accept the reality of the loss – ยอมรับการสูญเสียที่เกิดขึ้น
  • E = Experience the pain of the loss – รับรู้ความเจ็บปวดของการสูญเสีย
  • A = Adjust to the new environment without the lost object – เปลี่ยนแปลงการดำเนินชีวิตใหม่ ให้อยู่ได้โดยไม่ต้องมีสิ่งที่สูญเสียไป 
  • R = Reinvest in the new reality – ใช้ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปนี้ให้คุ้มค่า

ถึงอายะจะไม่ใช่ตัวอย่างที่ชัดเจนนักของ Grief เพราะไม่ได้แสดงอาการชัดเจนทุกระยะ แต่อายะกลับเป็นตัวอย่างที่ดีของการใช้ TEAR มาแก้ปัญหาเรื่องนี้ เพราะอายะได้ให้กำลังใจในการสู้ชีวิตต่อไป กับคนทั่วโลก ผ่านไดอารี่ของเธอนั่นเอง

เกร็ดความรู้เรื่องภาวะกล้ามเนื้อเสียสหการเหตุสมองน้อยพิการ (Spinocerebellar ataxia) 

– ยาที่ใช้ในผู้ป่วยโรคนี้ส่วนใหญ่เป็นยาที่ใช้บรรเทาอาการที่เกิดขึ้นกับผู้ป่วย ยังไม่มีการค้นพบยาที่รักษาโรคนี้ได้ การศึกษาล่าสุดในปี 2004 พบว่า Zolpidem ที่เป็นยาในกลุ่ม nonbenzodiazepine ทำให้ผู้ป่วยดีขึ้นจากการเสียการทรงตัว ได้เพียงชั่วขณะหนึ่ง

– การระบุ type ของโรคนี้ต้องใช้การตรวจเซลล์ในระดับโมเลกุล เพื่อดูยีนส์ที่เปลี่ยนไปจากคนปกติ

Facebook Comments