My work week 14

ช่วงนี้ พรพ. จะมาตรวจ HA ขั้นที่ 2 ต้องเตรียมการหลายอย่าง งานเยอะตาแหกเลย

วันจันทร์  วันนี้วันหยุด แต่ต้องไปขึ้นเวรดึกตอน 4 ทุ่มก็เลยเหมือนไม่ใช่วันหยุดจริงซะเท่าไหร่

วันอังคาร วันนี้วันหยุดของคนอื่น เพราะเราก็ต้องมาขึ้นเวรอยู่ดี มาด้วยสภาพกึ่งซอมบี้ ต้องซัดกาแฟแต่เช้า เพราะเวรดึกเมื่อคืนมัวแต่อ่านหนังสือ ไม่รีบนอนเอาแรงก่อน แถมต้องมาเจอปลุกรอบสุดท้ายตอน 6 โมงตรงอีก (ปกติถ้าไม่มีคนไข้ก็จะนอนยาวไปถึง 6 โมงครึ่ง ก่อนตื่นมาเก็บงานในช่วงครึ่งชั่วโมงสุดท้ายของเวร)

แถมวันนี้คนไข้ก็ล้นหลามมาก กลับจากเที่ยวก็มาแวะโรงพยาบาลกันเลย ตลอดทั้งวันได้แค่ลุกไปกินข้าว กับเข้าห้องน้ำ นอกนั้นก็นั่งจ่ายยา เช็คยาตลอดเลย ยังดีที่ไม่ต้องต่อเวรบ่ายไม่งั้นตายแน่ เพราะหลังจากลองขึ้นเวร บ่าย-ดึก ต่อ เช้า พบแล้วว่าร่างกายไม่สามารถทนทำงานต่อจนถึงเวรบ่ายได้อีก เพราะแค่นี้ก็ทำงานติดต่อกัน 23 ชั่วโมงแล้ว

วันพุธ วันนี้ขึ้นเวรบ่าย-ดึกอีกแล้ว ได้เจอหนึ่งในสมาชิกวงบอยสเก้าท์ด้วย ใครรู้จักวงนี้ยกมือขึ้น (อิ อิ คำถามเช็คอายุิ)

วันพฤหัสบดี วันนี้ต่อเวรเช้าแบบสดใส เพราะเมื่อคืนได้นอนเต็มที่ (ก็เล่นเข้านอนตั้งแต่ห้าทุ่ม โดนปลุกตอน 6 โมงยังสบายๆ ไม่งัวเงียเลย) แถมได้สถิติทำงานติดต่อกัน 32 ชั่วโมง (จะคุ้มกับค่ากรอหน้าเพื่อลดริ้วรอยมั้ยเนี่ย)

วันศุกร์ วันนี้ขึ้นวอร์ดไปตามเคสแพ้ยา มีพยาบาลจำชื่อเราได้แล้วแฮะ แต่เราอะดิ ยังจำชื่อใครไม่ได้เลยนอกจากหัวหน้า กับรองหัวหน้าวอร์ด

วันเสาร์ วันนี้ได้หยุด เย้

Facebook Comments

3 comments

“เพราะหลังจากลองขึ้นเวร บ่าย-ดึก ต่อ เช้า พบแล้วว่าร่างกายไม่สามารถทนทำงานต่อจนถึงเวรบ่ายได้อีก เพราะแค่นี้ก็ทำงานติดต่อกัน 23 ชั่วโมงแล้ว” แบบนี้จะทำให้เป็นบ่อเกิดแห่งความผิดพลาดได้นะเนี่ย

เพิ่งจบอายุน้อยร่างกายยังทนไหว เขาเลยให้เข้าเวร พอแก่แล้วร่างกายท้อแท้ ก็ไปเป็นหัวหน้า ;-)

ของผมยังไม่ค่อยหนักเท่าไหร่ครับ เดือนนึงทำงานติดต่อกันนานๆ ประมาณ 3 ครั้ง แต่ของแพทย์นี่ทำงานติดต่อกัน 48 ชั่วโมงเป็นนิจเลย

ส่วนเรื่อง error ก็กลัวเหมือนกัน ยังดีที่ระบบมันเป็น double check ตลอด บวกกับงานของผมเป็นการจ่ายยา ได้พูดตลอด เลยช่วยลดความงัวเงียไปได้เยอะ ถ้าไปนั่งเช็คยาอย่างเดียว คงมีหลับคาตะกร้ายา (เคยมาแล้ว แบบว่าหยิบยามาดูแล้วก็นิ่งไป พี่ที่อยู่ข้างๆ ก็งงว่าทำไมดูยานานจัง พอดูดีๆ อ้าวหลับนี่หว่า โดนไล่ให้ไปล้างหน้า แล้วก็ดื่มกาแฟเลย)

แล้วก็คิดว่าคงไม่ทำอย่างนี้ไปนานกว่า 1 – 2 ปีหรอกครับ เพราะอนาคตอาจต้องไปทำงานที่ต้องใช้สมาธิสูง อย่างเตรียมยาเคมีบำบัด กับสารอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำ แล้วก็ขึ้นราววอร์ดแบบจริงจังกว่านี้

ช่วงนี้ก็ถือว่าเก็บประสบการณ์ การทำงานทั่วไป ไปเรื่อยๆ ก่อนครับ

ผมเกลียดการเข้าเวรต่อๆกันที่สุดเลย..เล่นเอาเบลอไปเลย