My work week 10

สัปดาห์นี้ได้เริ่มโปรเจคที่วางไว้แล้ว
วันจันทร์ วันนี้เริ่มระบบการติดตามการแพ้ยาแบบเต็มรูปแบบ ตั้งแต่บันทึกขั้นตอนการทำงานตั้งแต่ รับรายงาน ติดตามดูผู้ป่วย ออกบัตรแพ้ยา เขียนโน้ตแจ้งแพทย์ ลงประวัติในคอม ซึ่งลองทำดูแล้วก็เวิร์คดี แต่ไม่รู้พี่คนอื่นจะทำตามแนวทางที่เราวางไว้มั้ย ตอนนี้เลยขอรับหน้าที่นี้คนเดียวในเวลาราชการแล้วกัน
วันอังคาร วันนี้ขึ้นไปตามดูคนไข้แพ้ยาที่วอร์ดชาย แล้วก็แนะนำตัวอย่างเป็นทางการ พยาบาลสาวๆ (เมื่อสิบปีที่แล้ว) กิ๊วก๊าวกันใหญ่ ถามว่ามีแฟนหรือยัง
วันพุธ วันนี้อยู่เวรบ่าย (16.00 – 22.00 น.) วันแรก สนุกดี รับใบสั่งยาคนไข้สามทางเลย ทั้งหอผู้ป่วยใน ห้องฉุกเฉิน และคลินิกนอกเวลา ทำเอาไม่ได้ลุกไปไหนเลย นอกจากไปกินข้าว
วันพฤหัสบดี วันนี้โดนพี่หัวหน้าทวงถามเรื่องโปรเจคงานบริบาลบนหอผู้ป่วยใน ก็เลยเฉไฉไปคุยเรื่องระบบการติดตามการแพ้ยาที่วางไว้ เลยรอดตัวไป
วันศุกร์ วันนี้อยู่ยาวจนสี่ทุ่มอีกแล้ว เห็นฝนตกแต่เย็นก็ดีใจว่าคืนนี้คนไข้จะน้อย ที่ไหนได้ทางคลินิกนอกเวลา ก็มีแต่เด็กเป็นหวัดมา ได้จ่ายยาน้ำจนหมดชั้นเลย (แต่ที่คลังย่อยยังสต็อคไว้อีกเพียบ ไม่ต้องห่วงเรื่องยาไม่พอจ่ายตอนกลางคืนที่คลังใหญ่ปิด) ส่วนห้องฉุกเฉินก็ใช่ย่อย ส่งคนไข้อุบัติเหตุมารับยาแก้ปวด ยาฆ่าเชื้อจนรู้สึกว่าตัวเองเหมือนหุ่นยนต์เลย พูดแต่คำว่า “เคยแพ้ยาหรือเปล่า” “ทานยาฆ่าเชื้อต่อเนื่องจนหมดนะครับ” “ยาแก้ปวดนี่ถ้าไม่มีอาการแล้วก็หยุดได้นะครับ” ซ้ำๆ เกือบห้าสิบรอบ พูดมากกว่าจ่ายยาตอนกลางวันอีก
วันเสาร์ วันนี้เหมือนพระเจ้าชดเชยที่เมื่อคืนทำงานหนัก วันนี้เลยส่งคนไข้มาให้หน่อยเดียว ทั้งที่อากาศออกจะดี แถมได้ขึ้นไปซักประวัติแพ้ยาบนห้องคนไข้ (ปกติเภสัช fulltime จะทำ แต่วันนี้ว่าง parttime อย่างผมเลยขึ้นไปด้วย) ถึงได้รู้ว่าหลังห้องคนไข้นี่เห็นทะเล แล้วก็เห็นเกาะลอยด้วย น่าให้คนอื่นมานอนจริงๆ (ถ้ามานอนเองก็ต้องป่วยอะดิ)
วันอาทิตย์ หนึ่งในสามวันหยุดของเดือนนี้ (เดือนนี้ทำงาน 28 วัน) ก็เลยตื่นสายกว่าเดิมหน่อย แล้วก็นั่งทำงานที่คั่งค้างให้เสร็จ ตอนบ่ายก็ไปซื้อของ ที่เครือสหพัฒนพิบูลย์ กับโลตัสพัทยาเหนือ (พอดีเริ่มเบื่อโรบินสัน กับตึกคอม ศรีราชา เลยเปลี่ยนบรรยากาศไปห้างอื่นบ้าง)

Facebook Comments