ทำงานได้ 2 เดือนแล้ว ชั่วโมงการทำงานชักเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้วแฮะ

สัปดาห์นี้ ก็มีเรื่องตื่นเต้นตั้งแต่ต้นสัปดาห์เลย
วันจันทร์ ต้องไปสัมภาษณ์ประวัติแพ้ยากันถึงในห้องผ่าตัดเลย คนไข้ก็คุยกับผมในขณะที่แพทย์ก็เย็บพุงคนไข้ต่อไป (คนไข้บล็อกหลัง ไม่ได้รมยาเลยมีสติ แต่ไม่รับรู้ความเจ็บปวดบริเวณที่ผ่าตัด) ได้อารมณ์แปลกๆ ดี
วันอังคาร วันนี้ก็ต้องไปสัมภาษณ์ประวัติแพ้ยาที่ห้องคลอด ซึ่งแน่นอนภาพที่ต้องพบประจำเวลาไปห้องนี้ก็คือ แม่ให้นมลูก ซึ่งผมเจอจนชินตั้งแต่สมัยฝึกงานแล้ว เลยไม่ค่อยเขินเท่าไหร่ แต่คุณแม่ยังสาวหลายคนอาจจะไม่คุ้นเท่าไหร่ ผมเลยต้องพยายามมองต่ำๆ ไม่กวาดสายตา โฟกัสไปที่เตียงเป้าหมายอย่างเดียว
วันพุธ วันนี้ก็ต้องอยู่เฝ้าร้านยาจนสามทุ่มเหมือนเคย ชักเริ่มเบื่อการทำงานร้านยาคนอื่นแล้ว ไม่มีอิสระในการเลือกใช้ยาเอาซะเลย หลายๆ อย่างที่อยากบอกคนไข้ก็บอกไม่ได้ เดี๋ยวมีปัญหาอีก
วันพฤหัสบดี วันนี้ไป conference กับพยาบาลหอผู้ป่วยหญิงแต่เช้า สรุปแล้วทางหอผู้ป่วย request การกระจายยาแบบ one-day (จ่ายยาให้ครั้งละ 1 วัน) จากเดิมที่กระจายยาแบบ three-day (จ่ายยาให้ครั้งละ 3 วัน) ซึ่งจะทดลองใช้กับหอผู้ป่วยนี้หอเดียวในเดือนหน้า เหอๆ งานเพิ่มขึ้นมาอีกเท่าตัว เดือนหน้าตายแน่
วันศุกร์ วันนี้จ่ายยาคนไข้ HIV เป็นร้อยคน ซึ่งหลายๆ คนในนั้นก็มีเด็กที่ติดเชื้อจากแม่ตั้งหลายคน น่าสงสารจริงๆ
วันเสาร วันนี้มีปัญหากับคนไข้ชาวญี่ปุ่นอีกแล้ว แต่คราวนี้แก้ปัญหาโดยการรีบโทรตามล่าม แต่ล่ามดันกลับบ้านซะแล้ว ยังดีที่โทรตามให้มาคุยกับคนไข้ทางโทรศัพท์ได้

Facebook Comments