Eight years

ชีวิตการทำงานผ่านไปไวมาก เผลอนิดเดียว 8 ปีแล้ว กับที่ทำงานที่แรก และที่ปัจจุบัน

ตอนนี้ยังเป็นเภสัชกรโรงพยาบาลตอนกลางวัน เภสัชกรร้านยาตอนกลางคืนเหมือนเดิม แต่เริ่มเหนื่อยกับการนอนดึกทุกวัน บวกกับอยู่เวรดึกแทนแทนภรรยาบ้าง (ไม่ถึงปีละ 5 ครั้ง) อนาคตอาจจะต้องเลือกทำแค่งานเดียวเพราะสภาพร่างกายเสื่อมโทรมตามกาลเวลา และคงไม่ไว้ใจให้ใครมาอยู่ร้านยาแทน

สุขภาพพึ่งผ่านวิกฤตไปตอนต้นปี ได้รู้สึกกลัวตายอีกครั้ง แต่ก็ได้เรียนรู้วิธีรับมือกับโรคประจำตัวของตัวเอง ได้กลับมาวิ่งมาราธอนหลังจากหยุดไปหลายปี ซึ่งส่งผลดีต่อสุขภาพตามคาด และทำให้โดนคุณภรรยาบ่นน้อยลง 555

ครอบครัวก็ยังคงเงียบเหงาต่อเพราะยังไม่อยากเหนื่อยเลี้ยงลูก แล้วก็พยายามไปเที่ยวต่างจังหวัด ก่อนจะหมดโอกาสเที่ยว

การทำงานปีที่ 9 เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง ต้องกลับมารับผิดชอบงานใหญ่อย่างเปิดแผนกบริบาลเภสัชกรรม และมีลูกน้องให้ดูแลอีกแล้ว ถึงจะไม่เยอะเท่าครั้งก่อน แต่ก็คงเหนื่อยกว่าเดิมแน่ ก็หวังว่าแผนกจะอยู่รอดและเติบโตได้ ตามฝันสมัยตอนทำงานใหม่ๆ (เกือบจะทิ้งความฝันนี้ไปแล้ว)

การเปลี่ยนแปลงวิชาชีพ ยังคงไม่มีไอเดียอะไรดีๆ แต่ก็ดีใจที่น้องใหม่เริ่มเลือกทางเดินที่ถูกต้องกันเยอะขึ้น ก็ยังฝันว่าปัญหาแขวนป้ายจะหมดไปก่อนตัวเองตาย

หวังว่าปีหน้าจะมีชีวิตรอดมาเขียนต่อได้อีกนะ
[simple_series title=”Life log”]

Facebook Comments

Leave a Reply