เกลียดฝน!


ที่เกลียดคือฝนที่มันตกนะครับ ไม่ใช่น้องฝนที่ไหน
จริงแล้วไม่ได้เกลียดเท่าไหร่หรอก ออกจะชอบด้วยซ้ำเพราะโรแมนติกดี
แต่วันนี้มันดันตกผิดเวลา แล้วก็ตกแรงเกินไป มีที่ไหนเปลี่ยน stage จากตกพรำๆ
ไปเป็นแบบตกกระหน่ำภายในเวลาไม่ถึงสามนาที
ไอ้เรากำลังจะออกไปเรียนเห็นตกพรำๆก็เลยชะล่าใจไม่เอาร่มออกมา
กะว่าตกแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก ทีนี้ขี่รถออกมาจากหอถึงปากซอย เฮ้ยทำไมมันเริ่มตกแรงขึ้นแล้วนี่
ไม่เป็นไรอีกนิดก็ถึงคณะแล้ว พอถึงตึกคณะแพทย์ไม่รู้เทวดาหมุนก็อกแรงไปรึปล่าว
โอ้โห ฝนตกลงมาแบบมองไม่เห็นทางเลย ถึงคณะก็ตัวเปียกชุ่มยังกับตกน้ำมาเลย
ที่น่าเจ็บใจกว่าคือถึงคณะได้ไม่ถึงนาที มันเปลี่ยน stage กลับเป็นตกพรำๆเฉยเลย
เลยต้องทนนั่งเรียนแบบชื้นๆไปซะสามชั่วโมง จนเพื่อนข้างๆมันบ่นว่าเริ่มเหม็นอับแล้วนะ
ตอนเที่ยงก็เลยต้องกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่หอแล้วค่อยกลับมาเรียนใหม่
(สงสัยละสิ ว่าทำไมไม่กลับไปเปลี่ยนเสื้อแต่แรก ก็คนมันไม่อยากขาดเรียนอะ เลยต้องเรียนแบบหนาวเหน็บไปซะครึ่งวัน)

Facebook Comments

Leave a Reply